28/1/08

το Αίγιο τέλη δεκαετίας του ‘70


Το Αίγιο λίγο πριν εκπνεύσει η δεκαετία του ’70 αλλάζει μορφή. Πρέπει μοιραία να ακολουθήσει την αισθητική της εποχής που χαρακτηρίζεται από απρόσωπα κτίρια, απρόσωπες σχέσεις και έλλειψη αισθητικής. Τα κτίρια της παραλίας γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο βιαστικά και αβασάνιστα. Καμία σκέψη διατήρησης. Κανένας σχεδιασμός για τα «χαλάσματα» του παρελθόντος. Οι μπουλντόζες ισοπεδώνουν μνήμες και μαζί την ιστορική ταυτότητα της πόλης. Και γεμίζει το Αίγιο πολυκατοικίες που ξεφυτρώνουν η μια μετά την άλλη με στάση υπεροχής και έπαρσης απέναντι στα ταπεινά και σεμνά διώροφα αρχοντικά σπίτια της πόλης, που υψώνεται πλέον κατακόρυφα απομακρύνοντας τους ανθρώπους μεταξύ τους. Ένας άνισος αγώνας δυο εποχών που προσπαθούν να συνυπάρξουν.
( απόσπασμα από το βιβλίο μου "Νώντας Φαραζουλής-η χορωδία η ζωή του" )

Δεν υπάρχουν σχόλια: