2/2/08


"...Όσο ακόμα μπορείς να περπατάς σε χωμάτινους δρόμους ,ανάμεσα σε αμπέλια και ελιές και δίπλα στην μπουμπουκιασμένη αμυγδαλιά, που περιμένει ανυπόμονα να ανθίσει, υπάρχει ελπίδα ότι ακόμα ζεις σαν άνθρωπος..."

1 σχόλιο:

Pepi είπε...

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την
γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία
ως που να γίνει σαν μια ξένη φορτική...