25/2/08

Αμερική- ΕλλάδαΣκόπια: 1-0

«Παιδιά παίζουμε;» είπαν οι Αμερικάνοι στους Σκοπιανούς και τους Έλληνες κι αυτοί αμέσως είπαν «Ναιααααιιιιιιιιιιιιιιιιιααιιιιι !!!

Άκουσα στις ειδήσεις τον βαρύγδουπο τίτλο «τα Σκόπια εξαγόραζαν ελληνικές συνειδήσεις από το 1990». Αν είναι δυνατόν! Όλοι γνώριζαν την τακτική αυτή αλλά κανείς δεν τους έπαιρνε στα σοβαρά τότε γιατί πιθανόν να αγνοούσαν ποιοι κρύβονταν πίσω από όλη αυτή την πολιτική των Σκοπίων. Περίεργο γιατί δεν υπάρχουν και πολλοί. Και ένα μικρό παιδί να ρωτήσεις θα σου πει.
Σας μεταφέρω προσωπική εμπειρία που έζησα ως διορισμένη φιλόλογος σε Τεχνικό Λύκειο σε πόλη της Δυτικής Μακεδονίας το 1990, εγώ που ήμουν από το Αίγιο, Παλαιολαδίτισσα ,όπως με έλεγαν.
Ζητώ από τους μαθητές μου στο μάθημα της Γλώσσας να βρουν συνώνυμες λέξεις . Ένας πιτσιρικάς μου λέει μια λέξη άγνωστη σε μένα –όχι ελληνική. Απόρησα και του είπα ότι αυτή η λέξη δεν είναι ελληνική. Και τότε ακούω έκπληκτη τον μαθητή να μου λέει. « Τι είναι αυτά που μας λέτε κυρία. Εδώ μας έρχονται κάθε μήνα φυλλάδια από τον Καναδά και την Αμερική για να μιλάμε αυτή τη γλώσσα, τη μακεδονίτικη» Όταν το μετέφερα στο γραφείο των καθηγητών απλώς μου είπαν «μη τα σκαλίζεις τα πράγματα»
Και οι γονείς από την άλλη το μόνο που ζητούσαν από τους καθηγητές ήταν να περάσει το παιδί τους για να μπορέσει να σπουδάσει στην Παιδαγωγική Ακαδημία Σκοπίων , άνευ εξετάσεων . Δηλ. τα Σκόπια πρόσφεραν άνευ κούρασης και άγχους επαγγελματική αποκατάσταση στους Έλληνες.
Δεν γνωρίζω τι ιστορία διδασκόταν αυτός ο δάσκαλος εκεί και ερχόταν να διδάξει στην Ελλάδα μετά. Είχε γεμίσει τότε η Ελλάδα Δασκάλους από τα Σκόπια.

Και αναρωτιέμαι! Πιστεύουν ακόμα οι Έλληνες ότι μια χούφτα άνθρωποι είχαν τη δύναμη να εξαγοράσουν συνειδήσεις και να δημιουργήσουν ένα τόσο μεγάλο εθνικό, βαλκανικό πρόβλημα;
Τι ωραία μεθόδευσαν οι Αμερικάνοι το παιχνίδι τους βάζοντας δυο λαούς σε μια εθνική αντιπαράθεση γνωρίζοντας πολύ καλά ότι σ΄ αυτό το παιχνίδι θα παίξουν οπωσδήποτε με όλο τους τον παρορμητισμό και οι δυο λαοί!!

16/2/08

Χαράλαμπος Παπαγιαννούλης: "Το σαντουρίζειν εστί μακροζωείν"


Άλλο ένα μουσικό ταλέντο από το Αίγιο!!!

"Το σαντουρίζειν εστί μακροζωείν" γράφει ο Χαράλαμπος στο προσωπικό του blog και είμαι σίγουρη ότι δεν είναι ένα ευφυολόγημα αλλά πραγματικότητα γι΄αυτόν. Γιατί ο Χαράλαμπος ασχολήθηκε με το σαντούρι όχι γιατί απλά του άρεσε αλλά μέσα από μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και στάση ζωής . Η πρώτη του επαφή με το σαντούρι ήταν ορόσημο γιατί του άλλαξε εντελώς την πορεία ζωής που μέχρι τότε ειχε χαράξει.Σήμερα είναι ένας δεξιοτέχνης σαντουρίστας ,γλυκύτατος και πιστός εκφραστής της παραδοσιακής μουσικής. Είναι κάτοχος πτυχίου Βυζαντινής Μουσικής και Διπλώματος Βυζαντινής Μουσικής από τη σχολή της Ι.Μ. Καλαβρύτων & Αιγιαλείας. Είναι μέλος του Μουσικού Εργαστηρίου Αιγίου και συμμετέχει σε όλες σχεδόν τις συναυλίες-εκδηλώσεις του, καθώς και σε όλα τα CDs που έχουν εκδοθεί από αυτό. (http://www.mousikoergastiri.gr/)
Είναι ιεροψάλτης στον Ι.Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Παραλία Ακράτας (Κράθιο) και καθηγητής σαντουριού στο Μουσικό γυμνάσιο και λύκειο της Πάτρας.Επίσης συμμετέχει στην ορχήστρα του Πανεπιστημίου Πατρών.Κι εκτός απ' αυτά ο Χαράλαμπος είναι λάτρης του διαδικτύου, on line πολλές ώρες και αγαπημένο μελος της μεγάλης μουσικής κοινότητας
http://www.musicheaven.gr/γνωστος ως santourman. Πάνω απο όλα όμως ο Χαραλαμπος είναι ένας πραγματικός φίλος!!!!

Αν θέλετε να τον γνωρίσετε επισκεφτείτε το προσωπικό του blog www.blogs.musicheaven.gr/santourman

9/2/08

Νώντας Φαραζουλής: ό ήρωας του βιβλίου μου


Πριν τέσσερις μήνες κυκλοφόρησε το βιβλίο μου " Νώντας Φαραζουλής:η χορωδία η ζωή του" κι αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω μερικές σκέψεις. Πραγματικά ηταν ένα ταξίδι και μια προκληση για μενα αυτό το βιβλίο.
Γνωρισα το μαέστρο Νώντα Φαραζουλή ,έναν άνθρωπο με πάθος για τη μουσική και το χορωδιακό τραγούδι. Ένα πάθος συνυφασμένο με την ίδια του τη ζωή . Είδα ένα μαέστρο με αγάπη στο κλασικό και δύσκολο χορωδιακό τραγούδι, πιστό στην α καπέλα αντρική τετράφωνη χορωδία ,έναν ιδεολόγο μαέστρο που δε συμβιβαζόταν με το εύκολο, ένα μαέστρο απαιτητικό που ήθελε σωστές φωνές, που δούλευε πολύ και είχε μοναδικό στόχο να φτιάξει μια Χορωδία αξιώσεων. Και τα κατάφερε. Ένιωσα την αγωνια του , τον ενθουσιασμό του , τις ανησυχίες του...
Και μαζί μ’ αυτόν, γνώρισα δεκάδες ανθρώπους, που ο καθένας είχε τη δική του ενδιαφέρουσα πορεία ζωής.
Και Μαζι με τα πρόσωπα...
Έζησα από κοντά την ιστορία ενός πολιτιστικού σωματείου, της Χορωδίας Αιγίου. Από το 1933 που ιδρύθηκε από τον περίφημο Κώστα Χάγιο και την προσπάθεια να αναβιώσει στα μεταπολεμικά χρόνια, μέχρι το μαέστρο Νώντα Φαραζουλή που μαζί με μια ομάδα καλλίφωνων Αιγιωτών κατάφεραν να την στεριώσουν και να της δώσουν πάλι πνοή.
Ανακάλυψα στιγμές της πόλης που δεν ήξερα. Θυμήθηκα εικόνες της ζωής του Αιγίου όπως τις είχα βιώσει ως παιδί και νιώθω τυχερή που πρόλαβα να εσωτερικεύσω εικόνες από το παλιό Αίγιο με τα αρχοντικά του, τις γειτονιές με τους κήπους. Μια πόλη με πιο αργούς ρυθμούς ζωής, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις ήταν ζωντανές και φυσικές κι ο πολιτισμός του κάθε ανθρώπου διαμορφωνόταν σε σχέση με το διπλανό του.
Θέλησα σε αυτό το βιβλίο να καταγράψω αυτήν την ατμόσφαιρα όσο είναι ακόμα ζωντανή ως αίσθηση μέσα μου.
Ήθελα μέσα από αυτήν την παρέα των πρώτων χορωδών , να μεταφέρω την ατμόσφαιρα της ζεστής ανθρώπινης επικοινωνίας, που ηταν ενταγμένη σε ένα πλαίσιο και προσωπικής έκφρασης αλλά και κοινωνικής προσφοράς
Μεσα από το προσωπο του μαέστρου Νώντα Φαραζουλή ήθελα να τιμήσω όλους τους ανθρώπους που προσέφεραν και προσφέρουν με μόνο κίνητρο την αγάπη και το πάθος.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις δυο του κόρες ,τη Γούλα και τη Βίκυ, που παραχωρώντας υλικό από το προσωπικό αρχείο του πατερα τους με εκαναν συμμετοχο της ζωής του με εβαλαν άτυπα στην οικογενεια τους και μεσα από τις διηγησεις τους εγινα παρατηρητης της πορείας της ζωής του και της ψυχοσύνθεσής του.
Ακόμα θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι έγραψαν και εκφράστηκαν με καλά λόγια για αυτό το βιβλίο. Τους δημοσιογράφους , Ζουρόπουλο Φάνη ,Ανδρέα Φλογερά , Γιάννη Μουγγολιά και τους φίλους Πέπη Σπηλιωτοπούλου, Μαρία Στιβαχτοπούλου και Δημήτρη Ζωιτσούδη.Την καθηγήτριά μου φιλόλογο Βάνα Μπεντεβή, τον κ. Φιλιππο Οικονόμου, τη φίλη συνάδελφο Αγάθη Δούκα, τον κ Πάνο Παναγόπουλο, τον μαέστρο Σταύρο Σολωμό, τη Λένα Μάρκου, τον τ.υπουργό Γιάννη Βασιλειάδη αλλά και τις φιλολόγους Τούλα Ρέλλα και Βαρβάρα Σεφέρη, που ανέλαβαν την παρουσίασή του.
Ευχαριστώ και όλους αυτούς που, όταν με συναντούν, μου δίνουν δύναμη με τα καλά τους λόγια να συνεχίσω....

5/2/08

Πάνος Δημητρακόπουλος: ένας μουσικός του κόσμου...

Ο Πάνος Δημητρακόπουλος είναι από το Αίγιο και είναι ένας σπουδαίος μουσικός.Ένας δεξιοτέχνης στο κανονάκι!!!Έχει συνεργαστεί με αρκετούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής ( Χ.Αηδονίδη, Δ.Σαμίου, Ν.Σαραγούδα, Χ.Τσιαμούλη, ) καθώς και με πολύ αξιόλογους συνθέτες και ερμηνευτές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής (Ν.Ξυδάκη, Ελ.Καραΐνδρου, Π.Θαλασσινό, Γ.Νταλάρα, Γ. Μαρκόπουλο, Ελευθερία Αρβανιτάκη,Ευ.Ρεμπούτσικα ) σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς επίσης και δισκογραφικά. Η τελευταία πρόσφατη συνεργασία του με τη διεθνούς φήμης ερμηνεύτρια Loreena Mc Kennitt τον καθιστά πλέον ένα μουσικό του κόσμου. Ο Πάνος έχει παίξει κανονάκι μοναδικά στο cd "Του Κρασιού και του Έρωτα" του Σάκη Παπαδημητρίου με το Βασίλη Λέκκα. Το σόλο στο βίντεο είναι από το"Paradiso" στο Άμστερνταμ, τον Απρίλιο του 2006, όπου είχαμε πάει για συναυλία για την παρουσίαση της δισκογραφικής δουλειάς του Σάκη. Πολύ ωραίο ταξίδι!!!

ΥΓ. Το σημαντικότερο είναι ότι με τον Πάνο μας συνδέουν δεσμοί φιλίας, κουμπαριάς και κοινής καταγωγής !!!

4/2/08

Νοσταλγία καλοκαιρινή...

... και ακριβώς απέναντι από το Αίγιο, η Σεργούλα. Ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό ανάμεσα στη Ναύπακτο και το Γαλαξείδι. Σχεδόν απέναντι από το Αίγιο.Πανέμορφος τόπος. Σήμερα που πήγα εκεί στο σπίτι μου μπροστά στη θάλασσα νοστάλγησα το καλοκαιράκι. Το παγκάκι μας, μας περιμένει...

Αλυκή Αιγίου σήμερα...

Κι όμως είναι Λίμνη!!! Απίστευτο θέαμα σήμερα στην Αλυκή Αιγίου. Απόλυτη ηρεμία και η λίμνη καθρέφτης. Δεν ξεχώριζες το νερό από τον ουρανό. Η λίμνη μπροστά ,μια μικρή λωρίδα στεριάς μετά,στη συνέχεια ο Κορινθιακός και απέναντι τα βουνά της Ρούμελης. Όλα μια ενιαία σύνθεση. Πράγματι μαγικό τοπίο!!!

2/2/08


"...Όσο ακόμα μπορείς να περπατάς σε χωμάτινους δρόμους ,ανάμεσα σε αμπέλια και ελιές και δίπλα στην μπουμπουκιασμένη αμυγδαλιά, που περιμένει ανυπόμονα να ανθίσει, υπάρχει ελπίδα ότι ακόμα ζεις σαν άνθρωπος..."

1/2/08

...όταν η Φύση ζωγραφίζει




Μπορεί ο άνθρωπος να ξεπεράσει ποτέ την έμπνευση της Φύσης ή να γίνει δημιουργός αγνοώντας την;