25/2/11

Εκπαίδευση-Σχολικές Βιβλιοθήκες

Αγαπητοί φίλοι παραθέτω το κείμενο συναδέλφου εκπαιδευτικού που μου ζήτησε να αναρτήσω σχετικά με το θέμα των Σχολικών Βιβλιοθηκών και γενικότερα της κατάστασης που επικρατεί στην εκπαίδευση.Επειδή ήταν πολύ μεγάλο και δεν μπορούσε να μπεί στα σχόλια της ανάρτησης μου "Απαξίωση υπευθύνων Σχ.Βιβλιοθηκών" το ανεβάζω στην κεντρική σελίδα।

".... Διαβάζοντας τα παραπάνω σχόλια βλέπω ότι τελικά οι λαϊκίστικες πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και της κοινωνίας έφεραν σε αδιέξοδο και την ίδια την εκπαίδευση αλλά και όσους θεωρούν ότι δικαιούνται να την υπηρετούν.
Είναι βασική αρχή για μια κοινωνία που θέλει να εξελιχτεί μέσω της παιδείας να διαλέγει τους καλύτερους από κάθε γενιά για να διδάξουν την επόμενη. Η παιδαγωγική σχέση και η μετάγγιση παιδείας σε κάποιον στα μαθητικά του χρόνια δεν είναι τόσο μεταβίβαση πληροφοριών και εξειδικευμένων γνώσεων όσο δημιουργία προτύπων έμπνευσης, κριτικής σκέψης , αισθητικής , προσωπικής και κοινωνικής ηθικής .
Η επιλογή των προσώπων που θα έχουν δυνατότητα να έρθουν σε παιδαγωγική επικοινωνία με τα παιδιά πρέπει να γίνεται με απόλυτα αξιολογικό τρόπο ενώ η συστηματική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα πρέπει να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια εξάσκησης του λειτουργήματος.
Τα παλαιότερα χρόνια για τα οποία μιλάει τόσο απαξιωτικά η συμπαθής -λόγω της άγνοιάς της- βιβλιοθηκονόμος οι καθηγητικές σχολές, δηλαδή οι Πανεπιστημιακές σχολές που έδιναν τη δυνατότητα στον απόφοιτο να αποκτήσει την εκπαιδευτική ιδιότητα μετριούνταν στα δάχτυλα του ενός χεριού. Στις σχολές αυτές οι θέσεις ήταν λίγες και οπωσδήποτε προσαρμοσμένες στις ανάγκες της κοινωνίας και του εκπαιδευτικού συστήματος.
Η άμεση αποκατάσταση στο δημόσιο και το κύρος της θέσης του εκπαιδευτικού είχε ως συνέπεια οι καλύτεροι μαθητές να προτιμούν τις σχολές αυτές και οι βάσεις των σχολών αυτών να είναι πάρα πολύ υψηλές. Για να περάσεις στη Φιλοσοφική έπρεπε η βάση σου να υπερβαίνει κατά μέσο όρο το 19 όταν για την αμέσως επόμενη Νομική αρκούσε το 17. Με αυτό τον τρόπο γινόταν τουλάχιστον η προσπάθεια η ποιότητα και το γενικό μορφωτικό επίπεδο των αποφοίτων που θα γίνονταν εκπαιδευτικοί να είναι στο μεγαλύτερο βαθμό εξασφαλισμένο και να πληροί την αρχή της επιλογής των αρίστων.
Και έρχεται η ανατροπή. Κατά το «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο» έρχεται το «κάθε πόλη και Πανεπιστήμιο κάθε χωριό και ΤΕΙ»
Και κυριεύεται η Ελλάδα από μια νεο- μορφωτική φρενίτιδα όχι από ενδιαφέρον για τη μόρφωση αυτή καθαυτή αλλά για την αποκατάσταση στο δημόσιο και κυρίως στην εκπαίδευση. Εκατοντάδες κτίρια κατασκευάζονται διορίζονται χιλιάδες πανεπιστημιακοί καθηγητές που τους πληρώνει ο λαός χιλιάδες φοιτητές που τους πληρώνουν οι γονείς τους και σε λίγα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες απόφοιτοι Πανεπιστημίων και ΤΕΙ που ζητούν να εξαργυρώσουν την επένδυσή τους όπως και η παραπάνω βιβλιοθηκονόμος.
Και ανοίγει η πόρτα της εκπαίδευσης κάτω από την πίεση και τη δημαγωγική και ρουσφετολογική πολιτική καταργώντας κάθε αρχή αξιοκρατίας και προγραμματισμού , για αποφοίτους των ΤΕΙ και άλλων εξειδικευμένων σχολών με χαμηλό βαθμό εισαγωγής αφήνοντας απέξω χιλιάδες ανθρώπους που είχαν τις δεκαετίες εκείνες προσανατολιστεί σε καθηγητικές σχολές ευρύτερου και υψηλότερου επιστημονικού ορίζοντα και οι οποίοι είχαν ήδη αξιολογηθεί ποιοτικά μέσω της εισαγωγής τους στις υψηλόβαθμες αυτές σχολές..
Ως δούρειος ίππος για την άλωση της φυσικής επιλογής στο χώρο της εκπαίδευσης χρησιμοποιήθηκε η εισαγωγή συνεχώς στο αναλυτικό πρόγραμμα με φωτογραφικό τρόπο εξειδικευμένων ως προς τον τίτλο μονόωρων μαθημάτων για επιμέρους επιστημονικούς κλάδους στο πλαίσιο ενός λυκείου ή γυμνασίου που κανονικά θα έπρεπε να περιορίζεται στην παροχή βασικών γνώσεων και αρχών.
Οι έχοντες τον ακριβή τίτλο του σχετικού μαθήματος αναγραφόμενο στο πτυχίο τους απόφοιτοι των ΤΕΙ θεώρησαν και προέβαλαν εαυτούς ως μόνους επιστημονικά αρμόδιους να διδάξουν αυτή και μόνη τη διδακτική ώρα την ομότιτλη με το πτυχίο τους κάνοντας έτσι τρίπλα στους αποφοίτους των πιο υψηλόβαθμων πανεπιστημιακών σχολών που και πιο ευρύ επιστημονικό ορίζοντα μπορούσαν να καλύψουν και μεγαλύτερη επιστημονική εγκυρότητα είχαν. Και το κακό δεν σταμάτησε εδώ. Οι απόφοιτοι αυτοί κατάφεραν να διοριστούν όχι ως ωρομίσθιοι πράγμα που θα εξυπηρετούσε έστω προσωρινά μια κατάσταση αλλά ως μόνιμοι με πλήρες ωράριο εκπαιδευτικοί. Δεκάδες ειδικότητες και χιλιάδες απόφοιτοι τέτοιων σχολών διορίστηκαν με αυτό τον τρόπο. Δεν αναρωτήθηκε κανείς όταν διόριζε έναν μόνιμο εκπαιδευτικό για να διδάξει μία , δύο ή και τρεις το πολύ ώρες τι θα έκανε για να καλύψει τις υπόλοιπες 23 του ωραρίου του; Στην πράξη έγιναν τα εξής :Είτε άρχισαν να παίρνουν ώρες από άλλες ειδικότητες χωρίς από τη στιγμή που διορίστηκαν κανείς να νοιάζεται για την επιστημονική τους επάρκεια είτε να γυρίζουν από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσουν, είτε να υποαπασχολούνται δουλεύοντας 4, 5 , ή 6 ώρες. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις που το μάθημα για το οποίο διορίστηκαν θεωρήθηκε εκ των υστέρων πολύ εξεζητημένο για το λύκειο και καταργήθηκε άρχισαν να κάθονται κανονικά. Ποιος σκέφτηκε τότε τον τρόπο που θα στελεχώνονταν τα δυσπρόσιτα σχολεία με τα λίγα παιδιά; Με το σκεπτικό της ανάγκης τόσων πολλών ειδικοτήτων θα έπρεπε να είναι περισσότεροι οι καθηγητές από τα παιδιά.
Από τη μια τα παιδιά φορτώθηκαν με απίστευτο αριθμό διδακτικών ωρών και άχρηστης ύλης και από την άλλη το σχολείο έχασε εντελώς κάθε ευελιξία και οικονομία όσον αφορά στον αριθμό και στην ποιότητα των εκπαιδευτικών.
Και έχει σημασία η ποιότητα . Μπορεί η βιβλιοθηκονόμος να παραβλέπει τη σημασία των ορθογραφικών λαθών της αλλά παραβλέπει μαζί μ αυτά τη σύνταξη το ήθος το ύφος και την ποιότητα του λόγου της . Κι όμως στην επαφή με τα παιδιά αυτό είναι το ζητούμενο.
Σε ένα σχολείο που οι γνώσεις πρέπει να είναι γενικές και όχι εξειδικευμένες και στο οποίο προέχει η παιδεία και όχι η πληροφορία όταν είναι στελεχωμένο με 5 βασικές ειδικότητες που μπορούν να καλύψουν το γνωστικό φάσμα η λειτουργική ευελιξία η επιλογή και αξιολόγηση των εκπαιδευτικών γίνεται εφικτή .

Σε ένα μη κορεσμένο τέτοιο σχολείο θα υπήρχε η δυνατότητα σε πολύ μεγάλες σχολικές μονάδες να διοριστούν ως επικουρικοί του διδακτικού έργου και αρχειονόμοι για τα πιστοποιητικά και βιβλιοθηκονόμοι για τις βιβλιοθήκες και τεχνικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών ως υπεύθυνοι συντήρησης των εργαστηρίων πληροφορικής κλπ.
Στην πράξη οι καθηγητές πληροφορικής παραμένουν υπεύθυνοι των εργαστηρίων συντηρώντας τα μόνοι τους. Οι συνάδελφοι φιλόλογοι αγωνίζονται μόνοι τους με υπερδιπλάσιο ωράριο να κάνουν ορατή και ελκυστική στους μαθητές την παρουσία των βιβλιοθηκών που παραμένουν αναξιοποίητες στο απαρχαιωμένο διδακτικό σύστημα και πάει λέγοντας. Οι υποδιευθυντές και οι διδάσκοντες κρατάνε τις απουσίες τα μητρώα τα πιστοποιητικά τις βεβαιώσεις και όλη τη χαρτούρα του αρχείου του σχολείου που κάθε άλλο παρά διδακτικό ή παιδαγωγικό έργο είναι. Το σχολείο καλώς ή κακώς, έχει κορεστεί.
Σε ένα τέτοιο σχολείο που λόγω κρίσης προσπαθεί αναγκαστικά να συρρικνωθεί και τη στιγμή που ακόμα και η πληροφορική συζητείται να καταργηθεί ως μάθημα γιατί θεωρείται δεδομένη η γνώση του υπολογιστή αφήνοντας χωρίς αντικείμενο τόσους εκπαιδευτικούς η πρόσληψη εξειδικευμένων βιβλιοθηκονόμων για την απλή λειτουργία μιας σχολικής βιβλιοθήκης φαντάζει ουτοπική.
Κατά τη γνώμη μου για να είναι ρεαλιστική λειτουργική και δίκαιη η στελέχωση της σχολικής βιβλιοθήκης πρέπει ο υπεύθυνος να είναι επιλεγμένος και εκπαιδευμένος εκπαιδευτικός βασικής ειδικότητας που θα έχει οπωσδήποτε και διδακτικό ωράριο. Με τον τρόπο αυτό και άμεση επαφή θα υπάρχει με τους μαθητές μέσω μαθήματος αλλά θα δικαιολογείται και η εργασιακή του σχέση με τους όρους των υπολοίπων εκπαιδευτικών .
Αν κατηγορούν έναν εκπαιδευτικό με πολύχρονη διδακτική υπηρεσία ως «λουφαδόρο» οι αγαπητοί βιβλιοθηκονόμοι ο οποίος έχοντας δεδομένες τις εκπαιδευτικές διακοπές απλά προσθέτει ώρες εργασίας στο πρόγραμμά του τότε τι να σκεφτεί κανείς γι αυτούς που εποφθαλμιούν μια θέση στο δημόσιο με καθεστώς εκπαιδευτικού όσον αφορά στις άδειες χωρίς να το δικαιούνται; Θα διοριστεί μόνιμος βιβλιοθηκονόμος με οργανική θέση και ανελαστική αποκλειστική απασχόληση στη βιβλιοθήκη σε ένα ορεινό σχολείο με 5 καθηγητές και 30 μαθητές για να κάνει τι;
Από την άλλη θα ζήσει μόνιμα τη ζωή του εκεί; Φυσικά και όχι.. Είναι λογικό από τη στιγμή που θα διοριστεί να προσπαθήσει με κάθε τρόπο να πάρει μετάθεση μετάταξη και ότι άλλο μπορεί για να φύγει από τη θέση για την οποία διορίστηκε και να στριμωχτεί σε θέση που δεν είναι απαραίτητος κάπου πιο πεδινά στο δημόσιο . Το αποτέλεσμα θα είναι να μείνει και πάλι η βιβλιοθήκη κενή για να διοριστεί πάλι άλλος ένας και πάει λέγοντας.
Η λύση των καταρτισμένων εκπαιδευτικών που διατηρούν διδακτικό ωράριο και εξυπηρετούν από τη θέση που βρίσκονται κάθε φορά και τις ανάγκες λειτουργίας της σχολικής βιβλιοθήκης καταλαβαίνει κανείς πόσο ρεαλιστική λειτουργική και δίκαιη είναι.
Αγαπητοί βιβλιοθηκονόμοι όσο περνάει ο καιρός η θέση στο δημόσιο θα γίνεται όλο και λιγότερο ελκυστική .Έχουμε κι εμείς οι παλαιότεροι παιδιά που είναι στην ηλικία σας που πληρώσαμε και πληρώνουμε να σπουδάσουν κάτι. Οι τιμές στο χρηματιστήριο τίτλων και πτυχίων που μας έβαλαν να παίξουμε υποτίθεται με σίγουρο κέρδος έχουν ήδη υποστεί συνολική ανατροπή. Τελικά θα επιβιώσουν όσοι καταφέρουν να δουν τη νέα πραγματικότητα, απαγκιστρωθούν από τις εμμονές τους και με σεβασμό στους άλλους μπορέσουν να γίνουν απαραίτητοι και αναντικατάστατοι επί της ουσίας σε αυτό που κάνουν.

Φιλόλογος εκπαιδευτικός υπ.διδάκτωρ φιλοσοφίας της παιδείας

4/2/11

Σχολικές Βιβλιοθήκες

Για όσους δε γνωρίζουν το έργο που γίνεται στις σχολικές βιβλιοθήκες υπάρχει η δυνατότητα να μας επισκεφθούν ή στο χώρο μας ή στο blog μας http://library2gymaigiou.blogspot.com/