24/1/13

"Φώτα, μοτέρ,πάμε..." Αφιερωμένο στο Θόδωρο Αγγελόπουλο


στίχοι: Μαρία  Παναγιωτακοπούλου
Στου χρόνου τη σκόνη αφήνουμε αργά
κομμάτια ψυχής σε κάδρα βουβά.              
Τοπία ομίχλης, οι μέρες βουρκώνουν
ανθρώπων ζωές στα πλάνα παγώνουν.

Κι εμείς κομπάρσοι βουβοί σε ταινία
της μοίρας μας τώρα απλοί θεατές
να ψάχνουμε μάταια ένα φως στο σκοτάδι
ήρωες άβουλοι, σκυμμένοι στο χτες.

Το χέρι σηκώνεις κοιτάς στο φακό
το πλάνο σου ψάχνεις μακριά στο κενό.
Το χέρι σηκώνεις κοιτάς στο φακό
το πλάνο σου ψάχνεις και μέσα είμαι εγώ.

Ο θίασος παίζει το έργο ξανά
τα λόγια τα ίδια κανείς δεν ξεχνά,
πως όλοι κοιτάμε την ίδια σκηνή
μιας χώρας που ζει τη δική της σιωπή.

Κι εμείς παγωμένες εικόνες, νεκρές
σε παλιό σκηνικό, ξεχασμένες φωνές.
Περιμένουμε κάποιον κοιτώντας μπροστά
να φωνάξει φώτα, μοτέρ, πάμε  ξανά

 Το χέρι σηκώνεις κοιτάς στο φακό
το πλάνο σου ψάχνεις μακριά στο κενό.
Το χέρι σηκώνεις κοιτάς στο φακό
το πλάνο σου ψάχνεις και μέσα είμαι εγώ.

Μετέωρα βήματα στο πουθενά
όλοι χαμένοι τα σενάρια πολλά.
 Η αυλαία ανοίγει, η ταινία αρχίζει
η σκηνή είναι άδεια  η οθόνη δακρύζει.

Κι εμείς προχωράμε απλοί κυνηγοί
του ονείρου που ψάχνει τη δική του φυγή.
Με το  βλέμμα στραμμένο σε πορεία μεγάλη
ξεκινάμε ταξίδι για μια θάλασσα άλλη.

Το χέρι σηκώνεις κοιτάς στο φακό
το πλάνο σου ψάχνεις και μέσα είμαι εγώ.
Το χέρι σηκώνεις πατάς το κουμπί
το πλάνο σου βρίσκεις μα λείπεις εσύ....

Δεν υπάρχουν σχόλια: